Hz. Muhammed (s.a.v) o güne kadar gelip geçen hiçbir devlet başkanı, padişah ve yöneticiye benzer bir yönetmen gibi davranmıyordu. Onun getirdiklerinin hiçbiri kendisinden önce beşer bazında hiçbir sistemin ilkelerine benzer ilkeler değildi. Böylece taassupkârlığı bir tarafa atan her insan için ortak değer ve ortak kabulleri getiren, her insanın faydasına olan ilke ve prensipleri getiren bir devlet başkanı olduğu görülecektir. “Onun için ibadette Müslümanların, hukukta ise tüm insanlık için örnektir.” Çünkü O’na inen vahyin insanların tamamını kucaklayan bir müşfik ocağı olduğunu ispatlamıştır. Kur’an bu konuyu daha geniş çapta tutarak meseleyi, insanların da dışına çıkarıp tüm âlemler için bir rahmet olarak tanıtmıştır. İnsanlığı aşan bu geniş rahmeti, sadece Müslümanlara münhasır kılmak her şeyden önce peygamberin geniş yelpazesini anlamamak demektir. Bunu iki nokta üzerinden anlamaya çalışalım. Peygamber olarak sonuncu. Bütün insanlığa örnek olması. Burada bize iki şey üzerinde durmamızı gerekli kılmaktadır. İnsanlığın gerek araç gereçler, gerekse zihinsel olarak hayati tecrübelerin insan zihnine kazandırdıklarıyla mümtaz bir olgunluğa geldiğini fehmetmek. İkincisi de, gezegenimizin bir kabile, aşiret, ırk ve sınıf ve bu parçacılığın çıkaracakları mahdut beşer aklıyla idare edilmenin üstüne çıktığının farkına varması hadisesidir. Yani evrensel, ortak insani değerleri barındıran ve bu ilke ve esasları bir kavmin değil, tüm insanlığın ortak değerlerini barındıran temel esasları barındırması gerekir. Artık bu model evrensel bir model olduğu için falanın, filanın ve pişmekânın ideolojisine insanlığı mahkûm edip sıkıştırmanın vakti olmadığını ilan eden bir devlet yapısını getirmiştir. Bu devlet yapısının en üst piramidi olan Kur’an’ın insan aklına verdiği bir detay üzerinden de anlamak mümkündür. Salt akıl kelimesi Kur’an’da kırk dokuz yerde geçer. Akıl mefhum olarak isim olduğu halde, kırk dokuz yerinin tümünde fiil olarak zikredilmesinin bu manada büyük bir kıymeti vardır. O da, aklın sürekli iş yapmasının öngörülmesidir. Yani iş yapmayan, fikir üretmeyen, sahibini bu manada çalıştırmayan aklı Yüce Allah akıl olarak kabul etmediği için, aklı faal olana bir gönderme yapmıştır. Bu bağlamda İslam peygamberinin getirdiği ibadetlerde itaat, muamelatta ve hukukta ise meşvereti esas almıştır. Bu nedenle Hz. Muhammed’in devlet başkanlığında insanlık, küreselleşmeye doğru gittiği öngörülmüştür. Bunun için ırk, renk, cinslerin ötesinde olan bir noktaya doğru dünyanın gittiği öngörülmüştür. Bu sebeple sadece belirli bir topluluk ve ideolojiye yöneltilen hitap ve esasların yerine evrensel bir hitap şekline ihtiyaç duyulmaktadır. Bu bağlamda Hz. Muhammed’in (s.a.v) getirdiği esaslar ve kullanılan dil evrensel bir dil olmuştur. İnsanoğlunun olgunluğa doğru adım atmasıyla tikel esaslardan tümel ilke ve prensipleri içeren Hz. Muhammed’in devlet başkanlığını iyi anlamak mecburiyetindeyiz. Peygamberliğinden sadece Müslümanlar, ama devlet başkanlığından tüm insanlık âlemi müstefid olmuştur. “Bugün dünyamız iki yanlış paradoksu birlikte yaşamaktadır. Birincisi, Müslümanlar peygamberin ibadetlerini eksiksiz örnek alırken O’nun devlet başkanlığını bırakın örnek almayı, İslam’da devlet yönetimi olup olmadığını dahi henüz tartışma konusu olmaktan çıkaramamışlardır. “Dolayısıyla Müslümanların Hz. Muhammed’in devlet başkanlığı ve devletin yapısal varlığına ilişkin görüşleri, bugün hâlâ böyle bir tartışmalı zeminde şekillenmektedir.”” Müslüman olmayanların da Hz. Muhammed’in peygamberliğini inkâr, devlet başkanlığındaki görüşleri önyargılı ve mistik bir bakış açısıyla gölgelendirmekten öteye gidilmemiştir. Tabii ki bu her iki kesimde istisnalar vardır. İnsanlığın kolektif akıl ve efkârın, bilinç ve küresel anlayış seviyesine göre yükselmiş bir yönetimi bütün dünya insanına armağan etmiştir. Toplum idaresini mekân ve zamana hapsetmeden, mekân ve zaman çemberinden sıyrılarak evrensel bir çağrıya tüm insanlığı muhatap kılmıştır. Bu davet, mekânın ulus, dil ve ırk gibi kategorilerini aşar ve zamanın, belli bir dönemi dediğimiz tarihselcilikten tamamen uzak, belli bir dönemin ihtiyaçlarını ifade eden hudutların ötesine geçmiştir. A’raf/58. Ayete bu manada bakıp değerlendirmek lazım. Kendisinin bütün insanlığa gönderildiğinin bir de böyle bir manası vardır. Peygamberimiz bir hadisinde şöyle buyurmuştur: "Yönetici, bir kalkandır. Onun ardında savaşılır, onunla (tehlikelerden) korunulur. Şayet o, Yüce Allah'a (cc) karşı takvayı emreder ve adaletle hükmederse bundan dolayı sevap kazanır. Bunun dışında bir şey emrederse o zaman yaptıkları kendi aleyhine olur."   Hazreti Muhammed, (s.a.v) peygamberlik boyutuyla Müslümanlara, devlet başkanlığı boyutuyla tüm insanlığa örneklik teşkil etmektedir.